Rocepta 的个人资料~...Just No One...~照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
~...Just No One...~Maybe birds are meant to be, baby, are our feeling suppose to be in a cage? 4月21日 [tag] อยากได้อะไรในชีวิตคู่?วันนี้ระหว่างที่ออกไปกินข้าวตามปกติทุกอาทิตย์กับ Lorena & Michelle... ก็ตามฟอร์มว่าตั้งแต่วินาทีแรกที่เราก้าวขึ้นรถของ L คุณเธอก็จะเริ่มพล่ามแบบ non-stop ทันที... ซึ่งก็ชินแล้วละ... คุณเธอจะเริ่มเล่าเรื่องซักอย่าง แล้วก็หัวเราะหรือบ่น ไปเรื่อยๆ พอจบเรื่องก็จะมีพักหายใจเล็กน้อย แล้วก็จะต่อว่า "อ๋อ ใช่ๆๆ" แล้วก็เริ่มเรื่องที่สอง ที่สาม ที่สี่ ที่ห้า ที่หก... ไปเรื่อยๆ จนเรานับไม่หมดว่ากี่เรื่อง... จะมีบอกเป็นบางเวลาว่า ถ้าเค้าพูดมากไปก็บอกให้หยุดได้นะ... ใครมันจะไปพูดได้ละเนี่ย?? เหมือนกับไปฟังนักร้องร้องเพลง แล้วพอเค้าถามว่าเพราะมั้ย... ใครจะตอบว่าไม่เพราะ? แต่ อันนี้เราก็นอกเรื่องไป หนึ่งในร้อยล้านเรื่องที่เพื่อนเล่าให้ฟังวันนี้คือเรื่องวิชา Marriage & Parenting ที่เค้าเรียนอยู่ โดยที่อาจารย์สั่งให้เขียนสิ่งที่เค้าต้องการในชีวิตคู่ออกมา เค้าบอกว่ามันเป็นอะไรที่ยากสุดๆเพราะเค้ายังไม่คิดเรื่องลงหลักปักฐานกับใคร... ก็แหม เธอเค้ายังหาคนๆนั้นไม่เจอนี่นา คนอื่นเข้ามาก็เซย์โนไปหมด... คนที่คิดว่าใช่ก็มีเจ้าของแล้ว คุณเธอเลยเซ็งเครียดบ่นถึงเป็นประจำ... เราก็นะ... เอาเป็นว่า พอเค้าพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เลย คิดขึ้นมาบ้างว่า อ้าว แล้วเราละ ต้องการอะไรในชีวิตคู่... คงไม่ต้องคิดไปถึงการแต่งงานที่ดูจะห่างไกล และริบหรี่แบบว่าไม่ต้องไปคิดถึงมันเถอะ... เอาแค่ชีวิตคู่กับใครซักคนก็พอ... คุณต้องการอะไรบ้าง? อยากให้มันเป็นยังไง? อยากให้เค้าเป็นคนแบบไหน? อยากให้เค้าทำอะไรยังไง? 1. เรื่องสเป๊คเนี่ยไม่ต้องไปพูดถึงมันละกันนะ เพราะส่วนใหญ่คนในสเป๊คกับคนในชีวิตจริงดูมันจะไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไร... คนที่เจอคนที่สามารถบอกได้ว่า "คนเนี้ยแหละ สเป๊คเลย" มันเป็นแค่ภายนอกรึเปล่านะ? เราก็ไม่รู้เหมือนกัน เราไม่ค่อยมีสเป๊คอะไรที่เป็นข้อเป็นกฏ แต่ก็จะมีบางอย่างที่เรามักจะดูในคนที่แวะเวียนเข้ามาในชีวิต... อย่างแรกคือ อายุมากกว่า... ไม่ชอบเป็นวัวแก่กินหญ้าอ่อนนะ... ขอเป็นคนที่อายุมากกว่าเถอะนะ ที่สำคัญอายุทางสติปัญญานะ ขอเถอะขอเถอะ... ช่วยมากขึ้นตามอายุที... ขอร้องละ ไหว้เลย มีหลายๆคนที่มักจะบอกว่าตัวเองนิสัยเด็ก... นิสัยนะไม่เท่าไรนะเราว่า บางทีมันก็น่ารักดี (ถ้าไม่มากเกินไป จนเกินสังขาร อายุสามสิบกว่ามาใส่กระโปรงบานขาสั้นผูกแกะเล่นตุ๊กตาก็ไม่ไหวเหมือนกัน) แต่ความคิดความอ่านนะเป็นเรื่องสำคัญนะ... ว่ามองเรื่องต่างๆที่เจอ ที่เข้ามาในชีวิตยังไง มีเหตุผลมากน้อยแค่ไหน รู้จักย้อนกลับมามองตัวเองพิจารณาตัวเองบ้างมั้ย? เราทำอะไร เราอยากให้เค้าทำอะไรให้เรา... มันต้องเสมอภาคกันบ้างนะ โลกนี้มันไม่เสมอภาคเพียงพอแล้ว แต่กับชีวิตคู่เนี่ย... เสมอกันหน่อยเถอะ 2. มาพูดเรื่องจริงๆจังกันเถอะ ข้อเมื่อกี้เหมือนเป็นเกริ่นนำนะ... เราอยากให้ชีวิตคู่เป็นไปด้วยความเชื่อใจกัน... ไม่อยากให้เอาข้อผูกมัดมาผูกติดกันไว้ มันอึดอัดนะเราว่า... เราอยากให้ชีวิตคู่เป็นอะไรที่เราสามารถ หายใจ ได้อย่างสบายๆ ประมาณว่า ถึงจะไม่รู้ว่าเค้าอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ แต่เราก็รู้ว่าเค้าไม่ได้นอกใจเราไปไหนหรอก วันไหนที่เงียบหายไปก็ไม่กังวลว่าเค้าจะแอบหนีไปไหน แต่จะเป็นห่วงว่า งานท่าทางจะยุ่งมากเลย จะได้พักบ้างรึเปล่า จะได้กินข้าวรึยัง หรือเกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ หลายๆคู่ที่ผูกติดกันมากจนเกินไป จนทำให้อีกฝ่ายนึงเริ่มอึดอัดและอยากจะหนีออกไปสู่ที่กว้างๆก็เลิกกันมานักต่อนัก หรือทะเลาะกันวันเว้นวันหรือเช้าเย็นหลังอาหาร... แบบนี้มันจะมีความสุขเหรอ? แล้วก็เรื่องที่แอบเชคอีเมลล์แฟน (แอบคุยกับใคร ส่งรูปไปให้ใครดูบ้าง)... เชคมือถือแฟน (แอบแมสเซสหาใคร)... เชคบล๊อคแฟน (ใครมาแอบหลีแอบจีบไว้บ้าง)... เชคตู้เสื้อผ้า (เสื้อตัวไหน กางเกงตัวไหน หายไปบ้าง ไปแอบทิ้งไว้บ้านไหน)... เชคMSNแฟน (แอบแอดใครไว้บ้าง)... เฮ้อ ถามจริงเถอะ เชคแล้วมีความสุขเหรอ? พอเจอเรื่องอะไรสะกิดใจนิดนึง ก็เอามาเป็นเรื่องใหญ่โตเดือดร้อนกันไปทั่วเนี่ย... มันไม่ไหวนะ ถ้าความสัมพันธ์มันไม่สามารถตั้งอยู่บนความเชื่อใจได้เนี่ย เราก็ว่ามันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ดีเท่าไรนะ... 3. อยากให้คนที่เข้ามาร่วมใ้่ช้ชีวิิตด้วยกัน เป็นคนที่เข้าใจและรับเราได้ทุกเรื่อง... ไม่ใช่ การทน กันนะ อันนั้นมันไม่เหมือนกัน อยากให้คนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตเราเป็นคนที่รู้ เห็น เข้าใจ ว่าตัวเรานั้นเป็นยังไง และก็รับได้และเข้าใจ ไม่จำเป็นต้องทนฝืนที่จะมองข้ามข้อบกพร่องเหล่านั้นไป ก็ถามจริงๆ ว่ามีใครสมบูรณ์หมดมั้ย... ลองชี้มาซักคน... ชี้มาเสร็จแล้ว ลองไปใช้ชีวิตกับคนๆนั้นซักสองสามวัน แค่นั้นแหละ จะเริ่มมีข้อนู้นข้อนี้ที่ขอ แอบบ่น หน่อยเถอะ... เพื่อนเราเคยพูดว่า การจะรู้ถึงนิสัยใจคอใครซักคนให้ลองเดินทางไปไหนซักแห่งกับคนนั้นดู จะรู้ได้ไม่ยาก ทั้งนิสัยใจคอ ความคิด การตัดสินใจ ฯลฯ และมันก็จริงๆ คราวนั้นเดินทางร่วมกัน เล่นเอาเห็นข้อเสียของแฟนไปหลายข้อจนตัดสินใจเลิกกันไปเลยคู่นั้น... เอาเป็นว่า เราอยากให้คนที่มาใช้ชีวิตร่วมกันเนี่ย เป็นคนที่รักเราที่เป็นเราอย่างนี้ ทั้งด้านดีด้านไม่ดี ด้านสว่างด้านมืด ด้านพูดมากด้านเงียบ ด้านเด็กด้านผู้ใหญ่ ด้านขาวด้านดำ ด้านนูนด้านเรียบ (555) แล้วกันนะ 4. เรื่องเล็กๆน้อยๆที่เป็นส่วนต่อเติมความชุ่มชื้นของหัวใจเนี่ยมันก็น่าที่จะพูดถึง อาจจะเป็นอะไรที่ดูจะเจาะจงไปนิด หรืออาจจะมีคนอ่านแล้วบ่นว่า "อุแหวะ" ก็เอาน่า ขอนิดนึงเถอะ... สำหรับเราเราเป็นคนขาดความอบอุ่น 555 ดังนั้นเราก็ชอบที่จะได้ความอบอุ่นจากคนรักนะ... จะเป็นอะไรง่ายๆ เช่น จับมือ กอด ลูบหัว หรือจะอะไรมากไปกว่านั้นเนี่ย ตามแต่จินตนาการของคุณแล้วกันนะ... แต่ว่าเรื่องพวกนี้เนี่ยสำหรับเราจะขาดไม่ได้เลย... ใครมาเป็นแฟนเราอาจจะงงๆนิดนึงว่านั่งดูทีวี หรือนั่งกินข้้าวกันอยู่ดีๆ เราอาจจะเอื้อมมือไปจับมือ หรือเดินเข้าไปกอด... แล้วก็เดินไปเฉยๆอย่างนั้น... มันเป็นอะไรที่อธิบายยากนะ... เป็นเหมือน เราอยากจะรู้ว่าคุณอยู่ตรงนี้ และเราก็อยากให้คุณรู้ว่าเราอยู่ตรงนี้เหมือนกัน... อย่างนึงที่เป็นตัวอย่างได้ก็คือ... ถ้าเกิดเราอยู่กันในกลุ่มใหญ่ เพื่อนหลายๆคน แล้วเรารู้ว่าเนี่ยเป็นกลุ่มเพื่อนของเรานะ... เค้าอาจจะไม่สบายใจ อาจจะรู้สึกว่า นอกกลุ่ม เราก็จะทำทุกทางให้เค้ารู้ว่าถึงเราจะเม้าท์แตกกับเพื่อนยังไงเราก็ไม่ลืมว่าเค้าอยู่ตรงนี้นะ... ไม่ว่าจะเป็นการเอาเค้าร่วมกลุ่มสนทนาด้วย หรือจะเป็นการเอื้อมไปจับมือเค้าไว้ บีบแขนบ้างบีบขาบ้าง หันไปสบตาบ้าง ยิ้มให้บ้าง คุยกับเค้าบ้าง อะไรประมาณนี้... สรุปก็คือ อยากให้เป็นความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและทำให้อีกฝ่ายรู้ว่า คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะฉันอยู่ตรงนี้ข้างๆคุณนี้แหละ 5. อืม ข้อห้า... อะไรดีละเนี่ย... เค้ากำหนดมาห้าข้ออะ... นึกก่อนนะ...เอาเป็นว่า เราอยากให้เค้าเป็นคนที่เราสามารถคุยสามารถเล่าทุกเรื่องให้ฟังได้ โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะเอาสิ่งนั้นมาตัดสินตัวเรา... อยากให้เค้าเป็นเพื่อนคู่คิด (มิตรคู่บ้าน) กับเราได้ในเวลาที่เราต้องการ... และในขณะเดียวกัน เราก็อยากให้เค้าเป็นคนที่เราสามารถที่จะไม่คุยอะไรด้วยเลยแต่ก็อยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุข... เราอยากให้เราผูกพันกันจนถึงขนาดที่ว่า แม้ว่าเราไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเสียงเป็นคำพูด แต่เราก็เข้าใจกัน รับรู้ความรู้สึกกันได้ และรู้สึกสบายใจที่จะได้อยู่ด้วยกันแม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรด้วยกันก็ตาม แค่มีเค้าอยู่ใกล้ๆก็พอแล้ว อะไรประมาณนี้จบ ใครอ่านแล้วอ้วก กรุณาเก็บกวาดเอากลับบ้านของคุณให้เรียบร้อยอย่ามาทิ้งเกลื่อนกลาดแถวนี้นะ บ้านนี้มีเราคนเดียวไม่มีดาร์ลิ้งช่วยดูแล 555 ก็แหม ดูเอา ข้อบังคับกฏระเบียบออกจะละเอียดซะขนาดนี้ จะมีแมวหมากาไก่ปลาทองแพะแกะที่ไหนหลุดมาได้ละเนี่ย??? และแล้ว ก็ได้เวลาระรานชาวบ้านกันเล็กน้อย 555 เอาน่าขำๆ ไม่ต้องยาวๆอย่างนี้ก็ได้ เอาสั้นๆก็ได้ เช่น ช่วยทำงานบ้าน หรือ พาไปเที่ยวบ่อยๆ อะไรว่าไป นะ... เอาเป็นว่า ใครเข้ามาอ่าน ก็ถือว่า โดน เลยก็แล้วกัน ดีมั้ย? ง่ายดี อิอิ 2月27日 รายงานตัวครบหนึ่งเดือนครับมาเรียนที่นี้ รอบนี้ ได้ครบหนึ่งเดือนแล้ว... มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย ดูซิว่าเราจำมันได้มากแค่ไหน... ช่วงอาทิตย์แรกที่มาที่นี้ อยู่บ้านเพื่อนแบบทุกข์กายสุขใจ... หิวโซแต่ก็สบายใจ ได้รับความรักมากมายจากเพื่อนที่รัก แค่นี้ก็ดีแล้ว จำได้ว่าวันแรกที่มาถึง ได้รับฟังเรื่องราวต่างๆของคนที่อยู่ข้างๆแบบที่ทำให้เรารู้สึกว่า ชีวิตที่เราบ่นว่าลำบากๆเนี่ย มันขี้ผงจริงๆ ต่อมาได้รับข่าวช๊อคอีกเรื่อง น้องที่รู้จักกัน เกิดป่วยหนัก ทำให้ตามองไม่เห็น... ช๊อค ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะปลอบใจเค้ายังไง... คนที่ไม่เคยสูญเสียดวงตาไปจะไปปลอบคนที่เค้าเสียมันไปอย่างไรได้?? ก็ได้แต่สัญญาว่ากลับไปรอบนี้จะไปหา... ตั้งใจจะทำอย่างนั้นจริงๆ จะว่าไปแล้วก็แปลกนะว่าคนที่เราเคยเจอแค่ไม่นาน เรากลับรู้สึกดีๆด้วยได้นานเป็นปีๆทั้งๆที่หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีก น้องคนนึงที่เจอตอนไปเที่ยวยุโรปกับครอบครัว เป็นเด็กดีน่ารักมากๆ ชอบ เพิ่งได้คุยกันในเอ็มไม่นานมานี้ ก็สัญญาว่ากลับไปแล้วจะไปฉลองวันเกิดเค้ากัน ไม่ได้เจอกันตั้งกี่ปีแล้วละเนี่ย จะครบสองปีแล้ว กว่าจะได้เจอกันอีกเนี่ยก็เกินสองปีแล้ว แปลกนะที่ยังรู้สึกผูกพันอยู่ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้เจอหน้าเพื่อนเลิฟอีกรอบ เนื่องด้วยว่าไปรับคุณพ่อบ้านเซนต์โย (โป้ง) ไปส่งให้แม่แมว (ปุ้ย) ที่ซานดิเอโก และเกิดเหตุทำให้ได้นอนค้างที่บ้านมัน ก่อนที่จะต้องตื่นตีสี่ครึ่งเพื่อขับรถกลับ... ดีใจที่ได้เจอเพื่อน ไม่ได้ทำอะไรมากเพราะมันต้องอ่านหนังสือ แต่แค่ได้อยู่ใกล้ๆก็มีความสุขแล้ว... เคยได้ยินมั้ย มิตรภาพที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ด้วยเป็นชั่วโมงโดยที่ไม่ต้องพูดอะไรเลย แต่พอคุณจากกันกลับรู้สึกว่าได้คุยเปิดใจกับเค้าหลายๆเรื่อง คุณมีความสุขที่ได้อยู่กับคนๆนั้น... ชั้นร้ากแกน้า เจ้าปุ้ย เกิดการเปลี่ยนแปลงกับชีวิตเล็กๆ โดยการเปลี่ยนมือถือที่ใช้อยู่ที่นี้ ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าางตั้งแต่สัญญาณไม่ดี โปรฯไม่ดี และไม่พอใช้... อัพจากเดือนละ 450 นาที มาเป็น 900 แต่ก็ยังต้องขมิดเขมียดตอนปลายเดือนอยู่ดี ลงท้ายด้วยการต้องไปเดินซื้อโทรศัพท์มาติดที่ห้องเพื่อเอาไว้ใช้โทรทางไกล... และรับสายจากเพื่อนๆ (แต่โทรออกไม่ได้อะ ต้องมีบัตรโทรศัพท์) ได้รู้จักเพื่อนใหม่สองคน... คนนึงเป็นแฟนโยชิกิเหมือนกัน มาเรียน ป.โท ที่มหาลัยนี้เหมือนกัน เลยนัดเจอกัน อิจฉาเค้าจังเคยได้เจอโยชิกิแล้วด้วย ฮือๆๆ เราอยากเจอบ้างนี่นา... อีกคนชื่อเดียวกับเพื่อนสุดที่รักของเราอีกคน ชื่อบ๊วย เป็นคนไทยมาทำงานโอแปร์ (งานเลี้ยงเด็กอะ) อยู่ฝั่งตะวันออกนู้น แต่คุยเอ็มกัน... มันเศร้าเราปลอบ เราเศร้ามันปลอบ... ไว้เดือนพฤษภา เค้าอาจจะมาเที่ยวแถวๆนี้ ว่าจะไปนำเที่ยวอยู่ เรื่องเรียนก็ดีนะ ได้เจอพี่ๆคนไทยที่เรียนอยู่โปรแกรมเดียวกันสามสี่คน ก็ดีมีเพื่อนคุยเรื่องเรียน... ปรึกษากันได้บ้าง ค่อยยังชั่วหน่อย ขอบคุณพี่โต้ง (ที่หน้าแสนจะเหมือน แคลอรี่บลาบลาบลา) ที่ขับรถมาส่งที่หอทุกวันๆที่มีเรียน ขอบคุณก้าบ ที่ไม่ปล่อยให้ข้าพเจ้าเดินกลับหอตากลมหนาวตอนสี่ทุ่ม... รอชิมอาหารฝีมือพี่อยู่นะ อิอิ ว่าแต่ เทอมนี้ตั้งใจจะขยันทำรายงานต่างๆให้เสร็จไวๆ ไม่เหมือนเทอมที่แล้วที่หัวปั่น สามวันก่อนส่งรายงาน ดีใจที่ผ่านเทอมที่แล้วมาได้โดยที่เกรดไม่ห่วยหนัก อย่างน้อยก็ผ่านละว้า... อืมมม... มีเรื่องอะไรอีกละ... เรื่องหัวใจ...? ขอไม่พูดเพราะสับสนกับตัวเองอยู่... แต่คนที่เราคุยด้วยทางเอ็มหรือทางอื่นๆ จะรู้ว่าเราเป็นยังไง... ขอโทษนะถ้าเราออกจะบ่นงู้นงี้มากมายเป็นเด็กน่ารำคาญ... ขอบคุณที่ยังรับฟังเราเรื่อยไปนะ เดือนหน้ามีไปดูคอนเสิร์ตรอบนึงหลังวันเกิด... Michael Crawford ซึ่งเราชื่นชอบผลงานเค้ามานานแล้ว ตื่นเต้นๆๆ ถึงแม้ตั๋วมันจะแพงสุดๆ แต่เอาเถอะนะ โอกาสอย่างนี้มีไม่กี่ครั้งหรอก.... แต่ตั๋ว Evanescence เนี่ยแพงเกินไปอะ ตั้ง สามร้อย.... กรี๊ด... ไม่ไหวอะ ถึงจะอยากไปก็เหอะ แต่เห็นทีจะต้องรอโอกาสหน้า วันเกิดที่จะถึงไม่มีแผนอะไรมากนอกจากไป Metal Skool.... ตามฟอร์ม เฮ้อ... แต่เอาเหอะ อะไรก็ดีกว่าอยู่หอเงียบๆเหงาๆคนเดียวแหละมั้ง อ๋อๆ ใช่ๆ วางแผนกับรุ่นน้องว่ากลับไปรอบนี้จะไปเที่ยวภูเก็ตกัน เราไม่ได้ลงใต้มานานแล้ว อยากไปๆ คิดถึงๆ กะว่าจะไปหาพี่นกด้วย (เป็นดีเจอยู่ภูเก็ต เป็นแฟนของโรสเหมือนกัน) แล้วก็จะขออนุญาตไปชิมขนมพื้นเมืองที่ได้ฉายาว่าขนมบี้ (เพราะมันบี้ง่าย) ซักหน่อย เห็นว่าอร่อยนักหนา อิอิ ใครอยากไปด้วยกัน รีบรายงานตัวด่วน... ช่วงต้นเดือนเมษาได้หยุดอาทิตย์นึงเต็มๆ ถ้ารวมเสาร์อาทิตย์ด้วยก็ประมาณสิบวัน... ตอนแรกก็อยากกลับบ้านอยู่ แต่ตั๋วแพง ไม่เอาดีกว่า เลยว่าจะลงไปอยู่กะปุ้ยซักหน่อย... แต่ตอนนี้เด๋วดูอีกที ไม่แน่อาจจะมีเพื่อนคนนึงมาแอลเอช่วงนั้นพอดี... ถ้ามาจริงก็คงลากเจ้าปุ้ยขึ้นมาแทนแล้วไปตระเวณเที่ยวกัน มีอะไรอีกละ เริ่มนึกไม่ออกแล้ว... อืมมม วันก่อนไปสอบ WPE (Writing Efficiency Exam) มา... ไม่รู้ว่าทำได้ดีรึเปล่า... เหมือนไม่ค่อยดีเท่าไร หัวมันไม่ค่อยแล่น แต่หัวข้อที่ได้นี่ซิ ... ถามว่าเราคิดยังไงกับพวกที่ชอบประท้วงเรื่องต่างๆแบบผิดกฏหมาย... เหอเหอ จะว่าเป็นเรื่องที่เราคุ้นก็คุ้นอยู่ จะว่าเป็นเรื่องที่เราไม่คุ้นก็พอไหว... แต่คราวนี้ก็ต้องรอผลแหละ... ว่าแต่ทำไมรุ่นพี่เคยบอกว่าเค้าได้หัวขอว่า เห็นด้วยมั้ยกับการที่โรงเรียนให้นักเรียนใส่เครื่องแบบ... ทำไมเลเวลมันต่างกันขนาดนี้หว่า?? วันก่อนไปปรินต์รูปที่ Target มา... ปรินต์ออกมาสองรูป จ่ายตังค์แล้วก็วางรูปไว้ในรถเข็น เดินช๊อปต่อ พอจะกลับ... ลืมรูป... เซ็งเป็ด เลยต้องสั่งปรินต์ใหม่ผ่านเนต ปรากฏว่าได้ 10 รูปฟรี โอ้ว เลือกรูปอย่างเมามันส์ แล้วก็ต้องกุลีกุจอไปเอารูป... ปรากฏว่ามีคนเก็บรูปที่ปรินต์คราวก่อนหน้ามาคืนให้ ดีที่ใส่ใบเสร็จไว้ในซอง... เลยไม่ต้องจ่ายตังค์อีก สรุปวันนั้นได้รูปมา 12 ใบ ไม่เสียซักแดง อิอิ ตอนนี้หัวเตียงเต็มไปด้วยรูปค้าบ เอ่อ อะไรอีกละ... เดือนนึงที่ผ่านมา... ไม่สบายไปหนึ่งรอบ ไอค่อกแค่กกระด่อกกระแด่ก อยู่สามสี่วัน... นั่งซดชาร้อนเป็นว่าเล่น... เนื่องด้วยว่าไม่อยากกินยา เดือนนึงที่ผ่านมา ร้องไห้หนักๆไปประมาณสองสามรอบ... เดือนนึงที่ผ่านมา ปลอบคนร้องไห้ไปอย่างน้อยสามคน... สองคนผ่านทางโทรศัพท์ คนนึงปลอบกันตัวๆ... เดือนกุมภา ใครว่าเป็นเดือนแห่งความรัก?? bullshit สิ้นดี ... พอดีกว่า เยอะแยะมากมาย ไม่มีคนอ่าน แต่เขียนไว้เป็นไดฯไว้ให้ตัวเองมาย้อนอ่านในอนาคต เหอเหอ... เหลืออีกสามเดือน ชีวิตจะเป็นเช่นไรน้อ?? วันนี้กิน Fortune Cookie คำทำนายข้างในมันบอกว่า "You'll be rewarded for your effort" อืมมมม... สาธุ ขอให้มันจริง... (ว่าแต่จะเป็น effort เรื่องไหนละเนี่ย??) 2月9日 ฉันไม่รู้INSTRUCTIONS
1. Put your music player on shuffle. 2. Press forward for each question. 3. Use the song title as the answer to the question even if it doesn't make sense. How do you feel today? "ฉันมีค่าแค่ไหน" - Peacemaker >>ใช่เลย...
What's your outlook on life? "ยังไงก็ขอบใจ" - โดม >>ซักวันมั้ง...
What does your family think of you? "เผื่อไว้" - อ๊อฟ ปองศักดิ์ >>เผื่ออะไรหว่า
What do your friends think of you? "ภาพลวงตา" - Body Slam >>จะหาว่าเราอยู่กับภาพลวงตามากไปเหรอ?
What do strangers think of you? "ไม่เคยรักใครเท่าเธอ" - หนุ่ย นันทกานต์ >>คนแปลกหน้ามารักเรา แต่คนที่เรารักกลับรักคนอื่น โลกนี้ก็แปลกดีเนอะ
What do your exes think of you? "คนที่ถูกรัก" - Body Slam >>เหอ...
How has your love life been so far? "ฉันจะตามหา" - หนุ่ย นันทกานต์ >>เหมือนเจอแล้วก็หลุดมือไป...
How will your love life be in the future? "Uh Oh" - ทาทายัง >>ก็หวังว่าอย่างนั้น
Will you get married? "ไม่มีคำจำกัดความ" - Palmy >>พูดอีกก็ถูกอีก
Will you have kids? "รักอยู่หนใด" - Pop Angels >>อืม จะคิดจะมีลูกก็ต้องหารักให้เจอก่อนละเนอะ
Are you good in school? "หากันจนเจอ" - กบ ทรงสิทธิ์ + กบ เสาวนิตย์ >>ไม่ค่อยเกี่ยว แต่อาจจะหมายถึงหาวิชาที่เราสนใจเจอก็ได้มั้ง
Will you be successful in life? "อย่าหักหลัง" - ฟาเรนไฮธ์ >>หมอดูเคยทักว่าจะล้มละลายครั้งนึงในชีวิต...
What song should they play on your birthday? "โธ่เอ๊ย เด็ก เด็ก" - อุ๊ หฤทัย >>อืมมมมม ชื่อตรงแต่เนื้อหาไม่ค่อยตรง แต่ก็พอไหว
What song should they play at your funeral? "วางมือบนบ่า นำตามันก็ไหล" - พั้นซ์ วรกานต์ >>เราว่า playlist เรามันต้องมีชีวิตแน่ๆเลย
The Soundtrack of Your Life: "มือที่สามโดยไม่ตั้งใจ" - หวิว ณัฐพนธ์ >>เห็นมั้ย?
You and your bestfriend are: "อีกแล้ว" - Yokee Playboy >>อือ เราคงขาดเพื่อนเราไม่ได้หรอก
Happy times: "บันทึกหน้าหนึ่ง" - อ้อม สุนิสา >>เวลาแห่งความสุข มันก็เป็นเพียงบันทึกหน้าหนึ่งที่อยู่ในหนังสือเล่มใหญ่ที่มัสุข ทุกข์ปนกันไป
Sad times: "ขอบฟ้า" - Body Slam >>ขอบฟ้าที่ไปไม่ถึง...
Every day: "เกิดมาแค่รักกัน" - โรส ศิรินทิพย์ >>เริ่มจะกลัว playlist ของตัวเองแล้วนะ... เกิดมาแค่รักกัน สุดท้ายเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันก็เข้าใจ... อย่างน้อยเธอก็ทำให้ฉันรู้ว่า เคยมีความสุขเพียงใด ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน ...สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ
For tomorrow: "กลับมาตรงนี้" - อ้อม สุนิสา >>อยากให้เธอเลือกที่จะกลับมาตรงนี้... ไม่อยากไปบังคับไม่อยากฝืนเธอ... แต่เวลาที่เธอไม่มีใคร หรือสับสนก็ขอให้กลับมาตรงนี้ ที่ฉันยังรอเธออยู่
For you: "ที่เดิม" - Amary OST: รักจัง >>อือ เห็นความสอดคล้องมั้ยเนี่ย... น่ากลัวจริงๆ
What does next year have in store for me? "โกรธ" - Pancake >>มันโกรธที่ทำอะไรให้เธอไม่ได้เลย มันเจ็บที่ยังต้องมองดูเธอนั่งเสียใจ... แต่ฉันก็เป็นได้แค่คนปลอบใจ
Whats my love life like? "ขาดใจ" - Pancake >>ขาดใจ ใจขาด... ไปแล้ว
What do I say when life gets hard? "Time Machine" - โรส ศิรินทิพย์ >>อยากจะย้อนเวลากลับไปตรงนั้น ตอนที่เป็นเด็กไม่มีเรื่องอะไรต้องกังวล
What do I think when I get up in the morning? "ของอย่างนี้" - อ้อม สุนิสา >>ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ใช่มั้ย
What song will I dance to at my wedding? "ลมพัด" - Peacemaker >>อยากจะให้สายลมพัดเอาคำว่ารักไปให้เธอ...
What do you want as a career? "คนไม่มีปีก" - Pao >>ขอเป็นคนเดินดินธรรมดาๆ ก็มีความสุขแล้วถ้ามีเธอเดินอยู่ข้างกัน
Your favorite saying? "บีบมือ" - จากละคร กระล่อนคูณสอง >>ไม่ใช่ความฝันใช่มั้ย...เพราะถ้านี่เป็นความฝัน ใครก็ได้ช่วยปลุกฉันที
Favorite place? "ตกหลุมรัก" - Am Fine >>ช่วงเวลานั้นมันมีความสุข แต่หลังจากนั้นี่ซิ อีกเรื่องนึง จะทุกข์ จะสุข กันละ?
What do you think of your parents? "ตกลงเราเป็นอะไรกัน" - Gear Knight >>เป็นพ่อแม่ไง... มีบุญคุณแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของชีวิต...
Where would you go on a first date? "แค่รู้ว่ารักเธอ" - Peacemaker >>ขอแค่นั้น... จะไปไหนก็ได้มั้ง
Describe yourself? "ปลายทาง" - Body Slam >>อยากขอบใจที่เคยรักฉัน เคยร่วมทางกันมา... จากวันนี้ฉันก็จะขอให้เธอโชคดี
What is the thing I like doing most? "ได้ไหม ถ้าฉันจะบอกว่ารักเธอ" - Lydia >>อยากจะบอกเธออีกครั้ง และอีกหลายๆครั้งว่ารักเธอ...
What is my state of mind like at the moment? "เกมส์ของเธอ" - มิ้น AF3 >>ไม่อยากไปแย่งใคร ไปยื้อเอาใจของเธอที่ไม่เหลือให้กัน ให้ฉันต้องเหนื่อยอ่อน สู้ใครอีกคนของเธอ ก็รู้ว่าเธอไม่อยู่ข้างฉัน
How will I die? "อย่าให้ฉันผิดหวัง" - หนุ่ย นันทกานต์ >>โอ้ยยยยย... playlist น่ากลัวจริงๆ
The song you'll put as the subject? "ฉันไม่รู้" - กอฟ อัครา อมาตยกุล >>ฉันรู้ว่าใครทำให้ชีวิตฉันม่ค่า และก็รู้ว่าฉันรักเธอ
ปล. ขอส่งท้ายว่า พอโพสเสร็จเพลงถัดมาที่เล่นคือเพลง "รางวัลของคนที่รอ" ขอพี่โป้งของเรานั้นเอง...
playlist เราน่ากลัวจริงๆด้วยนะเนี่ย -_-'' 2月8日 เหนื่อยเมื่อกี้เขียนอะไรไปเยอะแยะมากมาย... แล้วมันก็หายไปในพริบตาที่จะโพส
คงเป็นลางบอกเหตุว่าเรื่องนี้ไม่ควรเปิดเผย...
เอาเป็นว่า... ตอนนี้เหนื่อย... ก็แล้วกัน 1月2日 พล่ามเรื่อยเปื่อยวันปีใหม่หลังจากที่มีการจัดงาน พลุ ส่งท้ายปีกันทั่วกรุงเทพฯแบบงงๆ เราก็ทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวไปเที่ยวสยามซะงั้น... โดนถามว่า ไม่กลัวโดนระเบิดเหรอ... เราก็ตอบว่าไม่กลัว อาจจะฟังดูแปลก (หรือเปล่า?) แต่เราไม่เคยคิดกลัวตายเลย... คิดตลอดว่า ถ้ามันถึงคราวต้องตายมันก็ต้องตายนะแหละ จะไปหวาดกลัว ผวา หนีมันให้เหนื่อยทำไม? อาจจะดูคิดสั้น และมืดมนไปซักนิดสำหรับต้นปีอย่างนี้ แต่มันก็เป็นเรื่องจริง เคยอ่านเรื่องที่ในหลวงท่านเคยตรัสไว้ว่าให้คิดถึงความตายวันละสามครั้ง จะได้รู้จักระมัดรัวังตนในสิ่งที่ทำ เราคิดว่าท่านคงหมายถึงเรื่องที่ทำทิ้งไว้ในโลกมากกว่าจะเป็นการวิ่งหนีความตาย นี่มันไม่ใช่ Final Destination นี่นา ที่ความตายจะได้วิ่งตามกันอย่างนั้น แต่เราก็เข้าใจนะว่าสำหรับบางคน คงจะมีเรื่องที่อยากทำ หรือห่วงที่ยังอยากจัดการให้เรียบร้อยก่อนที่จะนอนหลับยาว... แต่พอเรามาคิดดู เราไม่มีสิ่งนั้นเลยนี่นา ชีวิตวันๆนึงมันดูเหมือนไร้จุดมุ่งหมาย เหมือนกับไม่มีความตั้งใจอะไรสำหรับอนาคตไว้เลย... มันก็จริงที่ตอนนี้ตั้งใจที่จะเรียนให้จบกลับมาทำงาน... แต่ถ้าบทจะตายเราก็ไม่ห่วงเรียนหรอก บ้าเรอะ... จะเรียกว่าเราปลงดีมั้ยเนี่ย? รู้สึกตัวเองหดหู่ยังไงชอบกล อาจเป็นเพราะสิ่งที่เคยความหวังนั้นมันไม่เคยได้มา มันไม่เคยเป็นจริง เลยปลงละมั้ง? ตอนนี้เลิกที่จะคาดหวังอะไร เลิกที่จะคิดอะไรซับซ้อน เลิกที่จะห่วงคนนู้นคนนี้เพราะทำไปแล้วเราก็เป็นฝ่ายโดนเล่นงาน (แรงไปมั้ย) เองทุกที ตอนนี้เลยจะทำในสิ่งที่อยากทำ... รู้ว่าผิด รู้ว่าไม่ควร แต่ก็เอาเถอะ... ชีวิตคนเราสั้นจะตาย อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ วันก่อนไปโบสถ์มาด้วย หลังจากที่ไม่ได้ไปมานาน รู้สึกจิตใจสงบอย่างประหลาด... รู้สึกดีที่ได้ร้องเพลงในมิซซาอย่างเต็มเสียงโดยไม่สนว่าเสียงที่ออกมามันจะเพราะหรือไม่เพราะแค่ไหน แค่ร้องให้สุดแรงใจมันก็เพียงพอแล้วในที่นั้น... รู้สึกดีมากๆ เหมือนกับได้ไปหลบภัยจากโลกภายนอกอย่างสงบในบ้านของพระเจ้า... ทำให้รู้สึกว่า ณ ที่นั้น เวลานั้น ทุกคนเหมือนกันหมด ไม่มีใครเอารัดเอาเปรียบกัน ไม่มีใครคอยที่จะเล่นงานเรา หรือเตรียมมาทำร้ายจิตใจกัน... มันเป็นบ้านที่สงบสุขจริงๆ 12月9日 เพื่อน นั้น คือใคร? (อู้งานอีกแล้วขอรับท่าน) ถ้าเกิดเรามานั่งเรียบเรียงเขียนความว่าเพื่อนที่เราเคยเจอนั้นมีกี่แบบกี่ประเภทนั้น คงจะยาวและไม่รู้จบเพราะจะว่าไป เราก็เจอเพื่อนใหม่ๆเกือบทุกวัน แต่อยากจะพูดถึงเพื่อนบางแบบที่เราเคยเจอ... ไม่ลงชื่อ เพราะไม่อยากจะพาดพิงถึงใคร คนที่เค้าอ่านแล้วสะอึก ก็คงจะรู้ตััวเองว่านี่เป็นเค้ารึเปล่า 1) เพื่อนที่อยู่ด้วยกันจนบางทีก็ลืมกันไป... เพื่อนที่เป็นเพื่อนกันมานานแสนนาน นานจนจำแทบไม่ได้ว่าเราเจอกันยังไง ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง นานๆทีถึงจะหันมาหากัน ถามสารทุกข์สุขดิบกันบ้าง นัดไปเที่ยวกันบ้างตามประสา เจอกันก็ยังเหมือนว่าเราไม่เคยได้จากกันไปไหน ยังสนิทกันเหมือนเดิม เป็นเพื่อนที่ไม่สนว่าเราจะเป็นยังไง เห็นว่าเราก็เป็นเราไม่มีเปลี่ยนแปลง ไม่ว่ายังไงก็เห็นเราเป็นเพื่อน และในเวลาที่เราต้องการใครซักคน เค้าก็พร้อมที่จะเข้ามายืนในที่ตรงนั้น 2) เพื่อนที่ผ่านอะไรมามากมายกว่าจะได้มาเป็นเพื่อนกัน... อันนี้อาจจะเป็นส่วนน้อย ไม่คิดว่าทุกคนจะมีเพื่อนแบบนี้ แต่เป็นเพื่อนที่ตอนแรกไม่คิดจะเป็นเพื่อนกัน ไม่ถูกกัน หรือไม่ชอบหน้ากันตั้งแต่ก่อนรู้จัก ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใดกตาม แต่พอบางอย่างทำให้เรามารู้จักกัน ก็ทำให้เรารู้ว่า คนๆนี้แหละที่เราจะสามารถเรียกได้ว่าเพื่อนรัก... และหลังจากนั้นเราก็ยังเป็นเพื่อนรักกันตลอดมา 3) เพื่อนที่ความสัมพันธ์มันไม่ใช่เพื่อนซะทีเดียว... เป็นเหมือนพี่เป็นเหมือนน้อง เป็นเหมือนผู้ปกครอง จะว่าไปเราคิดว่าเรามีเพื่อนในแบบนี้เยอะที่สุดแล้วละ เพราะถ้าคนที่รู้ว่าเราคบใครบ้างเนี่ยจะเห็นว่าส่วนใหญ่จะอายุมากกว่าเราทั้งนั้น บางคนอายุประมาณคราวพ่อคราวแม่เราเลย แต่คนที่อายุใกล้เคียงกันก็มี เพื่อนแบบนี้คอยดูแลเอาใจใส่กัน เป็นเหมือนญาติพี่น้อง ไม่สนใจในเรื่องส่วนตัวกันซักเท่าไร แต่มีความปรารถนาดีให้แก่กันตลอด 4) เพื่อนที่ใกล้กันแล้วไม่สนิท ไกลกันแล้วค่อยสนิท... เวลาอยู่ใกล้ๆกันกลับไม่ค่อยมีเวลาหรือไม่มีโอกาสได้พูดคุยกัน แต่พออยู่ไกลกันกลับได้พูดคุยกันแทบทุกวัน เออ มันก็แปลกดี 5) เพื่อนที่ผ่านอะไรต่ออะไรกันมามาก ปัญหาต่างๆ สนามรบสมรภูมิ มากมายก่ายกอง... เพื่อนแบบนี้มีความผูกพันกันลึกๆแม้ไม่แสดงออก แม้บางเวลาจะห่างกันออกไป เมื่อได้เวียนวนกลับมาพบกันอีก ความรักความห่วงใยความสนิทสนมนั้นก็ไม่ได้น้อยลงไปกว่าเดิมเลย ยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่พอถึงจุดๆหนึ่งเราก็จากกันอีก... ก็ได้แต่รอให้ถึงเวลาที่เราจะวนกลับมาพบกันใหม่ 6) เพื่อนที่เข้ามาขีดเส้น หรือวาดรูปอะไรซักอย่างในชีวิตคุณแล้วก็จากไป... เพื่อนแบบนี้อธิบายยากว่าเป็นยังไง แต่เป็นเพื่อนที่มาเปลี่ยนชีวิตคุณโดยสิ้นเชิง ก่อให้เกิดเรื่องต่างๆตามมาหรือเปลี่ยนชีวิตคุณไปในทางไหนทางหนึ่ง แล้วเพื่อนคนนี้ก็จากไป... ปล่อยให้เราดูแลและจัดการกับชีวิตที่อยู่ดีๆก็ยุ่งวุ่นวายขึ้นมาเอง 7) เพื่อนที่ไม่ค่อยสนิท ไม่ค่อยได้พูดจากัน แต่เมื่อถึงเวลาก็แสดงความห่วงใยกันออกมาอย่างจริงใจ ไม่ว่าเราจะไม่ค่อยได้พูดคุยกันมากนัก แต่ในเวลาที่เราเวียนวนกลับมาเจอกัน เราก็มีแต่ความรู้สึกดีๆให้กัน ต่างคนต่างไม่คุดคุ้ยเรื่องส่วนตัวของกันและกัน ไม่สนใจว่าลับหลังแล้วเค้าจะเป็นยังไง ทำอะไร อยู่กับใคร แต่เวลานี้ ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน แค่นั้นก็พอแล้ว ... ชอบเลข 7 ดังนั้นจะหยุดอยู่ตรงนี้ก่อนแล้วกัน ยังไงเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน มีความคิดเห็นยังไง มีเพื่อนแบบไหนลองมาแบ่งปันกันดูมั้ย? 12月6日 555 จ้า ขอโทษทีเมื่อวานไปเที่ยวกับเพื่อนมา... ไม่ทันอ่านทำนายดวงชะตาก่อนไปเลยเป็นเรื่องเลย
Pisces
February 19 - March 20 Today's planetary aspects indicate a day of excess for you, dear Pisces - some of it good, some of it not so good. On the not so good side: take care not to overinduge in food and drink. It could be that you are merely acting out your stress with this behavior. You would be better served to meditate and get to the root of the problem. On the good side: money is likely to come your way today, possibly a lot of it! ไปเที่ยว The Key Club ที่ Sunset มา... กินเหล้าไปซะงั้น ปกติไปก็ไม่กิน ไปเย้วๆเฉยๆ เมื่อวานเกิดไรขึ้นหว่า... สั่งมากินซะแก้วนึง เห็นเค้าผสมแล้วก็สะอึก ใส่เหล้าซะ 3/4 ของแก้ว ตามด้วนน้ำสัปปะรดอีกจิ๊ดนึง... แม่เจ้าชั้นต้องเมาแน่ๆ แล้วก็เมาจิงๆด้วย 555 ไม่น่าเล้ยยยยยย คราวหน้าไม่กินละ... หรือไม่ก็สั่งอย่างอื่น อะหุๆ เมื่อวาน กดตังค์ ... จะเรียกว่าได้เงินมา หรือเสียเงินไปดีหว่า? ไม่ค่อยจะแน่ใจเท่าไร ตอนแรกว่าจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องเพื่อน หลังจากที่ได้คุยกะเหมี่ยวเรื่องนี้ บวกกับเรื่องหลายๆอย่างที่ทำให้เรื่องนี้เป็น issue หลักที่ยังคงนั่งตระหนักถึงอยู่ทุกเวลา แต่ว่า... ตอนนี้ยังไม่เขียนดีกว่า ไปทำรายงานก่อนดีกว่า ยังไม่เริ่มเล้ย ต้องส่งศุกร์หน้าแล้ว พอกหางหมูอีกแล้วเรา เหอเหอ ไปละ... โชคดีทุกคน |
|
|||||||||||||||||||
|
|